پرواز می کردم.

می چرخیدم به دور چشمانت.

می چشیدم چه آسان طعم حرفهایت را از لبانت

می خواندم چه بی مهابانه جمله های نگاهت را.

چه خوش جامی از عشق به من نوشاندی که روز به روز مست ترو مست تر می شوم.

و تو آرام بودی!

آنقدر گرم عشق و شیطنت بودم که سکوتت را نپرسیدم.

حالا دلم می گیرد وقتی به یادم می آورم که چگونه آرام آرام کنارم راه می آمدی

تا انتهای کوچه ایکه آن شب نور باران ترین کوچه ی دنیا بود.

انگار ستاره ها چراغانی شب کوچه بودند.

چلچراغهای بی انتهای خلوتی و سیاهی بودند.

دلم می گیرد.

تو آرام بودی!

خاموش ,مثل زمین

مثل روز بی خورشید

کجا سیر می کردی؟

در کدام کوچه باغ قدم می زدی؟

ساکت بودی.

دلم می گیرد وقتی سکوتت در گوشم می پیچد.

می خواهم بگریم

از بی کرانگی قلبت که آن را اینگونه به بازی گرفتم.

شاید در سکوتت به این می اندیشیدی که من شاید روزی تو را مثل حالا نمی بینم.

من از پشیمانی و پریشانی ام هر چه بنویسم کم است.

ثانیه هایی را قرن وارانه گذرانده ام که نمی توانی حتی تصور کنی.

آیا لبریزی اتاقم از بی رنگی و بی امیدی برای تاوان کافی نیست؟

آیا باز شدن پنجره هایم رو به دیوار تاوان نیست؟

آیا اشکهای گاه و بی گاهم ,بی خوابی های کابوس وارم ,ثانیه های کند گذرنده ی زندگیم...

آیا تو می پذیری اینقدر بکشم؟

بهارکم!

از هر برخورد و نگاهت می توان سالها خاطره نوشت.

نزدیک ترینی به من و در عین حال دورترین...

اگر بدین سان باید زیست بی تفاوت ،

  در عصری که عشق های پاک را 

         در صندوقچه های قدیمی حیاط خلوت

                                              پنهان می کنند ...   

من  چه بی شرمم اگر فریاد دردم را به گوش پروردگارعشق نرسانم .

در دورانی که عصت عشق را آلوده می کردند ،  

 از خدایان عشق ، عصمت را به ارث بردیم ،

        معصومانه زیستیم ... 

  تا عشق را در صندوقچه های دلهامان پاک نگه داریم .

  ((  بدون تو   و بی تو ای دوست مرا هیچ سببی نیست ...))........

به جز تو ای گل ،

  مرا هیچ قدرتی نیست تا عشق را در گلی دیگر بجویم ..

زیرا تویی که تا حال ،

              از سالیان دور دست ، از دیار لیلی و مجنون ،

                               عشق را اندرون سینه ات نگه داشته ای .

            (( بی تو مرا هیچ قدرتی نیست ،

                      تا زنده بودن را در دیاری نو تجربه کنم ))

                                 ««  و . حسرت  »»

نظر یادتون نره دوستای خوبم

تو را با من       ،،      مرا با تو    ،،  حکایاتیست بی پایان ...

امشب  ،       قاصد گل های دلم   غمگین تر از هر شب

به یادت اشک می ریزند ،

و من ماندم عجب ، از کار این نو قاصدان ساده و تنها .

در این شبهای بی باران

درون چشم های خسته ام در کوچه ی باران ،   قدم های دگر را می نهم ،

سوی تو و آنها که تنهایند در غربت سرای خویش ...

از این لحظه  ،             نه تو تنها  ،،   نه من  تنها  ،

که ما با هم شریک هستیم در غم های دلهامان .

به یاد تو من امشب اشک می ریزم ،

یکی بود یکی نبود.زیر گنبد کبود نویسنده ی خردمندی بود که عادت داشت هر روز صبح پیش از نوشتن کنار اقیانوس برود.روزی از روزها در حین پیاده روی در ساحل اقیانوس متوجه فردی در دوردست ها شد.همین طور که نزدیک و نزدیک تر می شد مرد جوانی را مقابل خود دید که به طرف زمین خم می شد و چیزی را بر می داشت و به آرامی به درون اقیانوس پرت می کرد.مرد خردمند هم چنان در حال نزدیک شدن با صدای بلند گفت:

 " صبح به خیر! چه می کنی؟ "

مرد جوان مکثی کرد و سرش را بالا آورد و پاسخ داد:

 " ستاره های دریایی را درون اقیانوس پرت می کنم. "

مرد خردمند گفت: " به گمانم می بایست می پرسیدم که چرا ستاره های دریایی را درون اقیانوس پرت می کنی؟ "

جوان جواب داد: "خورشید بالا آمده و مد هم تمام شده.اگر من آن ها را داخل اقیانوس پرت نکنم خواهند مرد. "

مرد با تعجب گفت: " اما مرد جوان مگر نمی بینی که ساحل کیلومترها ادامه دارد و ستاره های دریایی تا دوردست ها پراکنده شده اند؟ این امکان وجود ندارد که تو بتوانی تغییری در کل ماجرا ایجاد کنی. "

مرد جوان مودبانه حرف های مرد خردمند را گوش کرد.س۱س به طرف پایین خم شد ستاره ی دریایی دیگری از روی ساحل برداشت و به درون اقیانوس پرتاب کرد و پس از برخورد چندین موج به ساحل اقیانوس ادامه داد:

" حداقل این امکان وجود دارد که تغییری برای یکی از آن ها ایجاد کنم"

مرد بي ايماني كه مربي شنا بود و چندين مدال المپيك داشت هر چيزي را كه راجع به خدا و دين مي شنيد مورد تمسخر قرار مي داد.
يك شب او به استخر سرپوشيده ي آموزشگاهش رفت.با اين كه چراغ ها خاموش بود اما نور ماه براي شنا كافي به نظر مي رسيد.
مرد جوان بالاي تخته ي شنا رفت و براي شيرجه زدن دستانش را باز كرد ولي ناگهان متوجه ي سايه ي بدنش شد كه بر روي ديوار همچون صليبي به نظر مي رسيد.
احساس عجيبي پيدا كرد.به سرعت از پله ها پايين آمد و چراغ را روشن كرد و در آن لحظه متوجه شد كه آب استخر براي تعمير خالي شده است.

--------------------------------

اینم یه عکس فانتزی که یکی از دوستای گلم فرستاده

روزی مردی ثروتمند در اتوموبیل جدید و گران قیمت خود با سرعت فراوان از خیابان کم رفت و آمدی می گذشت.ناگهان از بین دو اتوموبیل پارک شده در خیابان یک پسر بچه پاره آجری به سمت او پرتاب کرد.پاره آجر به اتوموبیل او برخورد کرد.مرد پایش را روی ترمز گذاشت و سزیع پیاده شد و دید که اتوموبیلش صدمه ی زیادی دیده است.به طرف پسرک رفت و او را سرزنش کرد.پسرک گریان با تلاش فراوان بلاخره توانست توجه مرد را به سمت پیاده رو جایی که برادر فلجش از روی صندلی چرخدار ه زمین افتاده بود جلب کند.پسرک گفت:" اینجا خیابان خلوتی است و به ندرت کسی از آن عبور می کند.برادر بزرگم از روی صندلی چرخدارش به زمین افتاده و من زور بلند کردنش را ندارم.برای این که شما را متوقف کنم ناچار شدم از این پاره آجر استفاده کنم."

مرد بسیار متاثر شد و از پسر عذرخواهی کرد.برادر پسرک را بلند کرد و روی صندلی نشاند و سوار اتوموبیل گران قیمتش شد و به آرامی به راهش ادامه داد.

در زندگی چنان با سرعت حرکت نکنید که دیگران مجبور شوند برای جلب توجه شما پاره آجر به طرفتان پرتاب کنند!

خدا در روح ما زمزمه می کند و با قلب ما حرف میزند.اما بعضی اوقات زمانی که ما وقت نداریم گوش کنیم او مجبور می شود که پاره آجری به سمت ما پرتاب کند.این انتخاب خودمان است که گوش کنیم یا نه!

روزي مردي خواب عجيبي ديد.ديد كه پيش فرشته هاست و به كارهاي آن ها نگاه مي كند.

هنگام ورود دسته ي بزرگي از فرشتگان را ديد كه سخت مشغول كارند و تند تند نامه هايي را كه توسط پيك ها از زمين مي رسند باز مي كنند و آن ها را داخل جعبه مي گذارند.

مرد از فرشته اي پرسيد: شما چه كار مي كنيد؟

 فرشته در حالي كه داشت نامه اي را باز مي كرد گفت: اين جا بخش دريافت است و ما دعاها و تقاضاهاي مردم را از خداوند تحويل مي گيريم.

مرد كمي جلوتر رفت.باز تعدادي فرشتگان را ديد كه كاغذهايي را داخل پاكت مي گذارند و آن ها را توسط پيك هايي به زمين مي فرستند.

مرد پرسيد:شماها چه كار مي كنيد؟ يكي از فرشتگان با عجله گفت: اين جا بخش ارسال است.ما الطاف و رحمت هاي خداوند را به زمين مي فرستسم.

مرد كمي جلوتر رفت و يك فرشته را ديد كه بيكار نشسته است.با تعجب از فرشته پرسيد: شما چرا بيكاريد؟ فرشته جواب داد: اين جا بخش تصديق جواب است.

مردمي كه دعاهايشان مستجاب شده بايد جواب بفرستند ولي فقط عده ي بسيار كمي جواب مي دهند.مرد از فرشته پرسيد: مردم چگونه مي توانند جواب بفرستند؟ فرشته پاسخ داد:بسيار ساده فقط كافيست بگويند:

"خدايا شكر."

روزي از روزها ميان رنگ هاي دنيا بحثي آغاز شد هر يك از آن ها ادعا داشت كه بهترين مفيدترين و بهترين رنگ است.

رنگ سبز گفت:مسلما من مهم ترين رنگم چرا كه علامت زندگي و اميد هستم.

رنگ آبي حرفش را قطع كرد و گفت:تو فقط به زمين نگاه مي كني بهتر است به آسمان و دريا هم نگاه و فكر كني.

رنگ زرد با تمسخر گفت:جدي مي گويي؟من خوشحالي و شادماني و گرما را به جهان مي بخشم.خورشيد ماه وستاره ها نيز زرد هستند.

رنگ نارنجي نيز شروع به تعريف كرد:من رنگ سلامتي و قدرت هستم.ممكن است در تمام اوقات نباشم اما هنگام طلوع و غروب كه ظاهر مي شوم زيباييم آن قدر چشمگير است كه هيچ فردي به شما توجه نمي كند.

رنگ قرمز ديگر نتوانست تحمل كند و فرياد زد:آهاي!من فرمانرواي شما هستم.من رنگ خونم و خون يعني زندگي.

بنفش از جاي خود برخواست و گفت:من رنگ جلال و بزگي و قدرت هستم.پادشاهان و سرداران و كشيش ها  و قديسين اغلب مرا انتخاب مي كنند چرا كه نشانه ي اقتدار و عقل هستم.

همين طور كه رنگ ها به يكديگر فخر مي فروختند ناگهان برق خيره كننده اي همه جا را روشن كرد و  رعد غريد و باران باريد.باران بي وقفه باريد و رنگ ها از ترس به آغوش هم پناه بردند.
در اين ميان باران شروع به صحبت كرد:
شما با يكديگر مي جنگيد و هر كدام سعي مي كنيد ثابت كنيد كه از ديگري برتريد.آيا نمي دانيد كه هر يك از شما براي هدف خاصي به وجود آمديد و منحصر به فرديد؟دستان خود را به من بدهيد و بياييد.
آن ها دست ها را به يگديگر دادند و به راه افتادند.
باران ادامه داد:
از حالا به بعد وقتي من مي بارم همه ي شما در پهناي آسمان ظاهر مي شويد تا به ياد داشته باشيد كه همگي مي توانيد با آرامش در كنار هم زندگي كنيد.

چون زرد دید رویم آن  سبز نگار

گفت دیگر به وصل امید مدار

چون تودیگر مخالف شدی با ما

که تو رنگ خزان داری و ما رنگ بهار!

باری دگر آهنگ رفتن کردم!

باری دگر باید بروم و کوله بارم را همچنان بر دوش خسته ام بکشانم

باز باید با فراموشی و اشک همراه و همسفر شوم!

باز باید در نزدیکی منزل تو چشمانم را ببندم و از آنجا بگذرم!

باز باید همه را در خواب بیخبر بگذارم و راهی شوم!

باز باید پای بر دل بگذارم و به رفتنی دوباره و کوچی مجدد یا

نه فراری همیشگی تن دهم!

و به مرگ دل رضایت دهم!

باز باید بروم

اما چرا؟

من می روم چون تو آمدی!

آری دیشب در خواب صدای پایی شنیدم که از پشت پنجره ی کوچه ی ما می گذشت!

صدای پای بی وفایی که همواره در پی شکسته غرور من بود!

می دانم اگر این شام سحر گشت و در مقابلم چشمانه تو را ببینم پاهایم با من نخواهند آمد!

پس حال می روم و تو بمان با اتاقه خالیه من با دفتر و نوشته های من و

بدان که من :

تا نهایت دوستت دارم

اما دگر نمی مانم تا مرا بشکنی و با لبخندی و تکان دستی مرا رها کنی که

اگر من به شکستم با تو رضایت می دادم فقط برای داشتنه تو بود و بس!

می روم تا بمانم و هرگز دیگر مرا مجوی!!

گریزانم آری از تو و فریب چشمانت که می دانم فریب است

و دروغ اما ن مقابل آن خود را نبازم!

سلام بر فرشته اي كه بالهايش را نذر سلامتي تو كرده است و دعاهايش بوي "امّ يجيب" چشمان تا سحر بيدار تو را مي دهد.

اگر تو بخواهي همه شعر هايم را كه با نفسهاي كلام تو بافته ام به قناري ها خواهم بخشيد تا بهشت گم شده در خوابهاي كودكان، از چشمان بي شكيب گلهاي محمدي سر بلند كند.

كسي به من نمي گويد چرا نبايد بر صورت ماه خوابهاي پريشانم را نقاشي كنم و چرا نبايد حتي براي يكبار هم شده پهلوي آتش گرفته زمين را به مرهم لبخند مهربان تو آشنا كنم.

چند روز است كه هر صبح همه دلشوره هايم را به ترنم رودي از كلام تو مي سپارم و سبك تر از تصوير يك پروانه در كاسه ي آب تازه مي شوم و حالا بعد از آن همه سال، رؤياي باز  شدن پنجره اي رو سكوت، برايم تعبير مي شود.

حالا مي فهمم كوههايي كه  گره بر ابروهاي خود انداخته اند نه از هذيانهاي شبانه من چيزي مي دانند و نه حتي براي يكبار عبور "خِضر" نگاهت را تجربه كرده اند.

 و من چقدر خوشبختم كه به هر آينه اي نگاه مي كنم تنها تو را مي بينم. همين!

 

قاصدکی به صحرای دلتنگی ما قدم نهاده بود و به نگاشته های من معترض شد که

چرا از خود نمی گویم؟

از خود چه بگویم؟

چه بگویم؟ خود یعنی دیانا،

 دیانا، همانی که شکسته!

 شکستم بی دلیل نیست اما دلیل آن عشق و عاشقی هم نست!

فکر مکنید نا امیدم که من سر اسر امیدم! اما آنقدر امید ندارم که بیشتراز این 

 بتوانم با دردهای دنیا بسازم!

دنیا مرا شکسته خواست و روزگار مرا خورد شده خواست!دلم را پر غصه نمود!

و رود چشمانم را خشکاند!

در اعماق دلم و در ورای چهره ی صلب دیانا نسرینی خسته آرمیده است .

هیچکس فرصت نکرد و مهلتی هم نداد تا نسرین بر خیزد ،هیچکس نسرین را نخواست !

 تا با آخرین لغزش پای نسرین در کوره راهه زندگی دیانا از تنه نسرین برخاست

او را با سکوت طلسم کرد و حال نسرین جز این اشعار و گفته ها هیچ نمانده است!

 پس از من این نگاشته ها ملول مشو!

مخاطبم ای تک تک قاصدکهایم!

توئی که اینجا آمدی خوش آمدی

بمان ،که بود و نبودت در حاصلخیزی خاک دله من اثر بسیار دارد ، اینجا را کاشانه ی

 خود ساز !

همسایه ی من شو!

با من باش!

و حال که به رازه سکوت گل وحشی پی بردی!

با تمام باقی مانده از احساساتم و با گرمای باقی مانده از دستانه یخ زده ام

گل وحشی ام

 را به شما می سپرم!

قاصدکها یم

        تنهایش مگذارید!

آمدم با آغوشی باز به سوی صحرای دلتنگی ام که مدتی ست بی خبر از آن بودم

آمدم با شوقی بزرگ توام با بغض از درد دوری قاصدکهایم

آمدم بمانم تا هر پنجره ای که گشوده شد  از ورای پرده گل وحشی دیده شود

قاصدکهایم همچنان بودند و من تنهایشان نگذاشتم و هر لحظه از آنها در صحنه ی ذهن من یادی بود!

بر بالهای خاطره همسفر آنها بودم

و لحظه لحظه ها را برای بازگشتم به صحرایم ،خانه ی آرامشم را با دلتنگی سپری کردم!

حال آمده ام تا بگویم با شما تنهائی را فراموش خواهم کرد و

دستی هست که دل بتواند به امید آن ادامه دهد زندگی  را در این دشت خشک بی

عاطفه !

تا به او که فکر می کرد با مرگ خاطراتم خواهم مرد

ثابت کنم بی او  و خاطراتش هم زندگی هست!

هست و من زنده ام!

آمدم تا گل وحشی خیال خود را در آغوش خاطرات جای نگذارم و دست به دست او برخیزم شتابان به سوی نور به سوی بارانی از وفا!

صحرا را به آشوب خواهم کشید فریاد برخواهم آورد و باتمامی گلهای دشت تبانی خواهم کردو با قاصدکها همسفر گردیم

که ازاین صحرای خشک به سوی دشتی پر از لاله و نسرین کوچ کنیم و دور از رفتن وجدایی با هم زیست کنیم!

 و با شما باشم تا لحظه ی و جودم

با من باشید!

ديروز پس از مردن ادم برفي شد***** آب تمام تن آدم برفي امروز دوباره كودكي را ديدم سرگرم به جان دادن آدم برفي***** او دكمه ي چشم هاي زيبايش را مي دوخت به پيراهن آدم برفي *****او شال ندارد ،نه!ولي دستش را انداخته برگردن آدم برفي *****خورشيد طلوع كرد ، كودك برداشت آهسته سر از دامن آدم برفي هي برف به آفتاب مي زد ، *****مي گفت برگرد !...برو!... دشمن آدم برفي

قصه ی عشق و دیوانگی

  در زمانهای بسیار قدیم وقتی که پای بشر هنوز به زمین نرسیده بود قفضیلت ها و تباهی  دور هم  جمع شدند

  خسته تر وکسل تر از همیشه.....  ناگهان ذکاوت ایستاد و گفت : بیایید بازی کنیم  مثلا قیم باشک..............

  همه از این پیشنهاد خوشحال شدند. دیوانگی فریاد زد من هم چشم میگذارم وچون کسی دوست نداشت بدنبال

  دیوانگی بگردد همه قبول کردندکه دیوانگی چشم بگذارد و بدنبال انها بگردد   دیوانگی جلوی درختی رفت

              وشروع کرد به شمردن  یک.....دو.....سه..... همه رفتند تا جایی پنهان بشوند

                                 لطافت خود را به شاخ ماه آویزان کرد

                                 خیانت داخل انبوهی از زباله پنهان شد

                                 اصالت میان ابرها خود را پنهان کرد

                                    هوس به مرکز زمین رفت

                    دروغ گفت زیر سنگی پنهان می شوم ولی به ته دریا رفت

                       طمع داخل کیسه ی که خودش دوخته بود  پنهان شد

  و دیوانگی همچنان می شمرد هفتادونه .... هشتاد.....هشتادویک.....همه قایم شده بودند بجزعشق که همچنان

    مردد بود و نمی توانست تصمیم بگیرد وجای تعجب هم ندارد چون پنهان کردن عشق مشکل است.

  دراین حال دیوانگی داشت به پایان شمارش نزدیک می شد نودوشش.....نودوهفت....نودوهشت.....هنگامی

                       که دیوانگی به صد رسید عشق پرید و داخل گل رزی پنهان شد.

  دیوانگی فریاد زد دارم میام ...دارم میام ..... و اولین کسی را که پیدا کرد تنبلی بود چون تنبلی تنبلیش آمده

             بود و جایی پنهان نشده بود بعد هم  لطافت را یافت که به شاخ ماه آویزان بود

                             دروغ ته دریا و هوس را در اعماق زمین

                              یکی یکی همه را  پیدا کرد بجز عشق .

                              دیوانگی از یافتن عشق ناامید شده بود.

     حسادت در گوشش زمزمه کرد تو باید فقط عشق را پیدا کنی و او  در بوته گل رز است.

  دیوانگی شاخه ی چنگک مانندی را از درختی جدا کرد وآن را با شدت وهیجان زیاد در بوته گل رز فرو

                           کرد ....دوباره ودوباره  تا با صدای ناله ی متوقف شد.

  عشق از پشت بوته رز خارج شد در حالی که دستش را جلوی صورتش گرفته بود و از لابلای دستانش

                   خون می چکید. شاخه به چشم عشق فرو رفته بود و کور شده بود.

              دیوانگی گفت : من چه کردم من چه  کردم  ... چگونه می توانم جبران کنم ؟

  عشق پاسخ داد تو نمی توانی مرا درمان کنی ولی اگر می خواهی جبران کنی راهنمای من باش و این

        چنین است که بعد از آن عشق کور و دیوانگی با هم به دلهای انسان ها سر می زنند.

وقتی از من پرسیدند آیا اشکی برای ندامت نداری ؟ با غروری شکسته گفتم:

می خواهم با تو سخنی بگویم و به تو گفتم که خواهان دیدار با تو هستم، اما تو حتی

در لحظه ی دیدار نپرسیدی سخنت چیست و آسوده از کنار من گذشتی آنگاه

 فریاد بلندی زدم و گفتم:

وقتی از تو جدا شدم در لحظه ی دیدار اشکی نریختم زیرا تمام

اشکهایم را برای به دست آوردنت ریختم و اشکهایم همه یخ

شدند با حرف نگفته ی خود و سکوت تو

پاييز با تو از راه رسيد ... و پرنده هاي غريب آرزوهايمان چه آزادانه پر گشودند به سوي دستانت چه غريب در پشت پنجره هاي غربت صدايمان را به آسمان فرستاديم تا از فرشته ها ارمغان پاييز را بگيريم ... و چه زيبا بود لحظه هايي که نگاهمان تلاقي عشق دو کبوتر را به ياد مي آورد...تو با برگها به زمين آمدي و با نسيم صبحگاهان از خاطره ها زدوده شدي ... و فقط در ياد و خاطره دو نرگس عاشق ثابت ماندي.... تو را دوست ميدارم و تنها تو را چرا که هنوز به ياد تلاقي نگاه خسته ام بر چشمان پر نيازت مي توانم زندگي کنم. من عاشق بوي دستان گرمت هستم که در هر فضايي بوي بهار را ميدهد و عاشق آن نگاه خسته ات که بوي نياز گمشده را ميدهد. دوستم بدار تنها براي يک لحظه و تنها براي يک لحظه صدايم کن تا دنياي خوب افسانه هايم را با ناقوس صدايت به آخرين پرواز نگاهت بسپارم ... شانه هايت چه غريبانه مي لرزد............ از ترس جدايي بود

اين قفسه سينه كه مي بيني يه حكمتي داره ، خدا وقتي آدمو آفريد سينه اش قفسه نداشت ، يه پوست نازك بود رو دلش . يه روز آدم عاشق دريا شد آنقدر كه به تمام وجودش خواست تنها چيز با لرزشي كه داره بده به دريا . پوست سينشو دريد و قلبشو انداخت تو دريا ، موجي اومد و نه دلي موند و نه آدمي . خدا دل آدمو از دريا گرفت و گذاشت تو سينش . آدم دوباره آدم شد ولي امان از دست اين آدم . دو روز بعد آدم عاشق جنگل شد ، دوباره پوست نازك تنشو كند و دلشو پرت كرد ميون جنگل ، باز نه دلي موند نه آدمي ، خدا كم كم داشت عصباني مي شد ، يه بار ديگه دل آدمو برداشت و محكم گذاشت تو سينه اش . ولي مگه اين آدم ،آدم مي شد . اينبار كه سرشو بالا كرد يه دل كه داشت هيچي با صد دلي كه نداشت عاشق آسمون شد . همه اخم تخم خدا يادش رفت و پوست سينه شو كند و باز دلشو پرت كرد ميون آسمون ، رل آدم مثل يه سيب سرخ قل خورد و قل خورد و افتاد تو دامن خد . نه ديگه ..... خدا گفت...... اين دل واسه آدم دل نمي شه . آدم دراز به دراز چشم به آسمون رو زمين افتاده بود ، خدا اينبار بس كه از دست آدم ناراحت بود يه قفس كشيد روش . آدم كه به خودش اومد ديد اي دل غافل ...... چقدر نفس كشيدن واسش سخت شده ، چقدر اون پوست لطيف رو سينش سفت شده ، دست كشيد به رو سينشو وقتي فهميد چي شده يه آهي كشيد ..... همچين كه از آهش رنگين كمون درست شد . و اين براي اولين بار بود كه رنگين كمون درست شد . بعد هي آدم گريه كرد هي آسمون گريه كرد . روزها و روزها گذشت و آدم با اون قفس سنگين خسته و تنها روي زمين سفت خدا قدم مي زد و اشك مي ريخت . آدم بيچاره دونه دونه اشكاشو كه ميريخت رو زمين ، شكل مرواريدي مي شد و بر مي داشت و پرت مي كرد طرف خدا تو آسمون . تا شايد دل خدا واسش بسوزه و قفس و در بياره . اينطور بود كه آسمون پر از ستاره شد . ولي خدا دلش واسه آدم نسوخت . خلاصه يه شب آدم تصميم خودشو گرفت ، يه چاقو برداشت و پوست سينشو پاره كرد ، ديد خدا زير پوستش چه ميله هاي محكمي گذاشته . دلشو ديد كه اون زير طفلكي مثل دل گنجشك مي زد و تالاپ تولوپ مي كرد . انگشتاشو كرد زير همون ميله درست روي دلش بود به همه زوري كه داشت اونو كند . آخ ...... اونقدر دردش اومد كه ديگه هيچي نفهميد و پخش زمين شد . خدا از اون بالا همه چيز نگاه ميكرد ، دلش واسه آدم سوخت . استخونو برداشت ماليد به دريا و آسمون و جنگل . يهو همون تيكه استخوان روي هوا رقصيد و رقصيد ، چرخيد چرخيد ، آسمون رعد و برق زد. دريا پر شد از موج و طوفان و درختاي جنگل شروع كردن به رقصيدن . همون تيكه استخون ياش يواش شكل گرفتو شد يه فرشته ، با چشاي سيام مثل آسمون شب ، با موهاي بلند مثل آبشار توي جنگل ، اومد جلو دست كشيد روي چشاي بسته آدم . آدم چشاشو باز كرد اولش هيچي نفهميد ، هي چشاشو ماليد و ماليد و هي نگاه كرد . فرشته رو كه ديد با همون يه دل كه نه صد دلي كه نداشت عاشقش شد . همون قد كه عاشق آسمون و دريا و جنگل بود ،‌نه .... خيلي بيشتر ، پا شد و فرشته رو نگاه كرد ؛ دستشو برد گذاشت روي دلش همونجا كه استخونشو كنده بود . خواست دلشو در بياره و بده به فرشته ، ولي دل آدم كه از بين اون ميله ها در نيومد . بايد دو سه تا از اونا رو مي كند، تا دستاشو برد زير استخوان قفسه سينه اش فرشته خرامون خرامون اومد جلو ،‌دستاشو باز كرد و آدمو بغل كرد . سينشو چسبوند به سينه آدم . خدا از اون بالا فقط نگاه مي كرد با يه لبخند رو لبش . آدم فرشت رو بغل كرد ، دل آدم ياش يواش نصفه شد و آروم آروم خزيد تو سينه ي فرشته خانوم ، فرشته سرشو آورد بالا و تو چشماي آدم نگاه كرد . آدم با چشاش خنديد . فرشته سرشو گذاشت رو سين آدم و چشاشو بست .
آدم يواشكي به آسمون نگاه كرد و از ته دل دست خدا رو بوسيد . اونجا بود كه دل آدم براي اولين بار احساس آرامش كرد . خدا پرده آسمونشو كشيد و آدمو با فرشته اش تنها گذاشت

هوا سرد بود و باران آرام آرام از دل سرد آسمان مي باريد ، زمين خيس شده بود و آسمان تيره

 و تار، ساعتي مانده به رفتن خورشيد و آمدن ماه ، گوشه اتاق همان جاي دنج و ساکت هميشگي شمعي آرام مي سوخت ، مي تابيد و به همه نور مي داد و با شعله کوچک و کم نورش همه جا را نيمه روشن مي کرد، ذره ذره آب مي شد و در تنهايي و سکوت غم بارش با خود زمزمه مي کرد و تنهايي و سکوت را مي شکست ، اتاق تاريک و خلوت بود ، سکوت بود و زمزمه دلتنگي هاي شمع ، شمع تنها با خود زمزمه مي کرد و از غريبي و تنهايي مي گفت و خود را تسکين مي داد

داشت مي گفت و مي گفت که صدايي او را به سکوت فرو برد ، صداي برخورد يک جسم کوچک و بي جان با شيشه پنجره اتاق ، شمع متحيّرانه نورش را رو به پنجره تاباند زير نور کم رنگش پروانه خسته و خيسي مي درخشيد ، پروانه اي با بال شکسته . بادي آرام وزيد و پنجره را با سختي به کناري کشيد پروانه مجروح را با آن جسم کوچک سردش به داخل آورد و رو به شمع کوچک گفت :  با نورت و با گرمايت او را گرما ببخش ، من شاهد بودم که او مسافت زيادي را براي ديدن تو زير اين باران ، بي رمق و تنها پيمود تا بالا خره به تو رسيد ، او را گرما ببخش .

باد زوزه اي سر داد و از لاي پنجره اتاق بيرون رفت و پنجره آرام بسته شد . شمع که با ورود باد شعله کوچکش رنگ مي باخت و داشت محو مي شد ، حيران ماند که با اين زخمي چه کند آرام نورش را روي صورت پروانه تاباند و تمام انرژي خود را در شعله کوچکش جمع کرد تا پروانه عاشق را گرما ببخشد . پروانه به بال هاي کوچکش تکاني داد و بدن کوچکش را که با نور شمع گرم مي شد جا به جا کرد چشمهاي نيمه بازش را رو به شمع کرد ، خسته و بي رمق لبخندي به لب نشاند و در اوج خستگي رو به شمع گفت :اي به فداي تو من !

شمع حيران او را مي نگريست و بر روي او مي تابيد ، پروانه دوباره بي جان شد ،  شمع در سرگرداني سير مي کرد . صداي بارش باران به گوش مي رسيد و بوي نم نمش همه جا را فراگرفته بود . پروانه دوباره جان گرفت باز بي رمق لبخندي به لب نشاند و به بال هايش تکاني داد ، داشت گرم مي شد شمع آهسته و نجوا گونه گفت : تو که هستي ؟ از کجا آمده اي ؟! .

پروانه درخشيد ، خوشحال شد ، صداي شمع را که شنيد حيران شد ، بغض کرد و گفت : اي من به فداي تو، من پروانه ام همان عاشق سر گشته و حيران تو ، همان دلبسته گرما و نور تو، همان پروانه تو  ، من از بيدي بلند و جوان که بسيار از اين جا دور است به اين جا آمده ام فقط به شوق ديدنت . شمع گفت : تو خسته و خيسي ، بالت شکسته ،استراحت کن من با نور خود بدنت را گرما مي بخشم تا زود تر خشک شوي . باران مي باريد ، پروانه بال هايش را با شوق تکاني داد با بغض به شمع نگاه کرد يک نگاه طولاني و پر از راز اما چيزي نگفت انگار که لبهايش را به هم دوخته اند . دوست داشت فقط شمع را نگاه کند و زير نور زيبايش بدرخشد ، دوست داشت مي توانست پرواز کند و خود را به او برساند به گوشه اتاق و خود را در نور شمع محو و نا پيدا کند ، اما باز بي رمق شد . مدتي گذشت پروانه هم خشک شده بود و براي خود و معشوقش ترانه اي را زمزمه مي کرد ، باران هم آرام شده بود و  ترانه پروانه را گوش مي کرد ترانه اي که تا بيدهاي سرسبز هم رسيد و باد را به رقص آورد ، ماه انبوه ابر ها را کناري زد و دل آسمان را شکافت تا بيرون بيايد و به ترانه پروانه گوش بسپارد، ترانه اي که جوي ها را به گردش و خروش آورده بود و زمين را دلتنگ کرده بود شمع آرام و بي صدا گوش مي داد ، چقدر اين پروانه زيبا مي خواند ، چقدر اين پروانه زيبا بود .

شب از نيمه گذشت ، اما پروانه يک نفس مي خواند انگار اصلا خسته و بيمار نيست ،. شمع آرام چشمهايش را بست و به خواب فرو رفت . صداي گنجشکها از دور به گوش مي رسيد ، صبح شده بود و خورشيد از خواب بيدار شده بود و نورش را به داخل اتاق مي تاباند انگار مي خواست شمع را هر چه زودتر بيدار کند .

شمع خميازه اي کشيد : چه شب طولاني بود، چقدر خوابيدم ، آه پروانه زيبا کجاست؟ . شمع که تازه بيدار شده بود فهميد که چقدر کوچک شده ، ذره ذره آب شده و خبري از پروانه مجروح نيست ، به زحمت نورش را قوتي بخشيد تا خود را به بالاي کاسه اي که در آن بود برساند

ديشب همه جا را مي ديد اما حالا نمي توانست ،خيلي آب رفته بود ، شمع اطراف را جستجو کرد اما اثري از پروانه نبود  ! فقط تکه هايي سوخته از پر و بالش که بر گرداگرد شمع چون گرد گلي ريخته بود .

اینم قالب بسیار زیبا که کار خودمه

نصب قالب اصلی وبلاگ :                                     

۱ . وارد سایت بلاگفا شده ٬ نام کاربری و کلمه عبور خود را وارد کنید و وارد کنترل پنل وبلاگتان شوید .
۲ . به قسمت ویرایش قالب رفته و تمام کدهای موجود را پاک کنید .
۳ . کدهای زیر را کپی کرده و جایگزین کدهای بلاگفا کنید .

<html> <SCRIPT language=VBScript> <!-- Dim Bar, Line, SP Bar = 0 Line = "|" sP = 200 Function Window_onLoad() Bar = 95 sP = 10 END Function Function Count() If Bar < 100 Then Bar = Bar + 1 Window.Status = "Ljava.mihanblog.com => plz Wait 4 Load : " & Bar & "%" & " " & String(Bar, Line) setTimeout "Count()", SP Else Window.Status = "" Document.Body.Style.Display = "" End If End Function Call Count() --> </SCRIPT> <head> <title><-BlogTitle-></title> <meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"> <style> BODY { scrollbar-3d-light-color:red; scrollbar-arrow-color:red; scrollbar-base-color: #FF0000; scrollbar-dark-shadow-color: #FF0000; scrollbar-face-color:black; scrollbar-highlight-color:black; scrollbar-shadow-color:RED} Body { background: #000000 url('http://i9.tinypic.com/2l8vu4w.jpg ') no-repeat fixed left;; font-family: Tahoma, times new roman, sans-serif; font-size: 8pt; margin: 0px; color: #FFFFFF } A { font-family: Tahoma, times new roman, sans-serif; color:#FF0000; text-decoration: none } A:hover { font-family: Tahoma, times new roman, sans-serif; color:#FFFFFF } A.postedby {font-size: 7pt; color: #999999; text-decoration: none } .blogtitle { font-family: Arial, times new roman, sans-serif; color: #FFFFFF; font-size: 46px; font-weight: bold; margin:2px; width:450; height:50; filter:glow(Color=#FF0000,Strength=5) } .links { font-size: 8pt; color: #FFFFFF; line-height: 170%; text-decoration: none } .date { font-family: Tahoma, times new roman, sans-serif; color: #FF0000; font-size: 10pt; font-weight: bold } .posts { font-family: Tahoma, times new roman, sans-serif; color: #FFFFFF; font-size: 8pt; line-height: 170% } </style> <script lang ="javascript"> function GetBC(lngPostid) { intTimeZone=<-BlogTimeZone->; strBlogId="<-BlogId->"; intCount=-1; strResult=""; try { for (i=0;i<BlogComments.length;i+=2) { if (BlogComments[i]==lngPostid) intCount=BlogComments[i+1] ; } } catch( e) { } if ( intCount==-1) strResult="آرشيو نظرات"; if ( intCount==0) strResult="نظر بدهيد"; if ( intCount==1) strResult="يک نظر"; if ( intCount>1) strResult=intCount + " نظر" ; strUrl="http://commenting.blogfa.com/?blogid=" +strBlogId + "&postid=" + lngPostid + "&timezone=" + intTimeZone ; strResult ="<a href=\"javascript:void(0)\" onclick=\"javascript:window.open('" + strUrl + "','blogfa_comments','status=yes,scrollbars=yes,toolbar=no,menubar=no,location=no ,width=500px,height=500px')\" >" + strResult + " </a>" ; document.write ( strResult ) ; } </script> </head> <body> <table width="683" bgcolor="" cellspacing="1" cellpadding="10" align="center"> <tr height="10"> <td bgcolor="" width="920"> <span class="blog_title2"> <img border="0" <br> <p><br> </p> <div align="center"> <table width="674" border="0" cellspacing="0" cellpadding="10" style="border-collapse: collapse"> <tr> <td valign="top" dir="rtl" width="460" style="border: 0px solid #008000; "> <BLOGFA> <a name="<-PostId->"></a> <div class="posttitle"> <p align="center"><font color="#FF0000"><-PostTitle-></font></div> <div class="postbody" ><font size="2"><-PostContent-></font></div> <div class="postdesc"> <a class="bul" href="<-PostLink->" ><font size="1"></font></a><font size="1"> نوشته شده در <-PostDate->ساعت <-PostTime-> توسط <-BlogAuthor-> | </font> <BlogComment> <font size="1"> <script type="text/javascript">GetBC(<-PostId->);</script> </font> <BlogComment> <font size="1"> <MTEntries lastn="6"> <span style="font-size: 8pt"> <hr color="#ff0000"> <script type="text/javascript">GetBC(<-PostId->);</script> </font> </BlogComment> </div> </BLOGFA> </span> </MTEntries> <p> </p> <p> </p> <p> </td> <td width="1"></td> <td valign="top" width="143" style="border: 0px solid #008000; "> <div class="links" align="center"><br> <hr color="#ff0000"> <!-- Begin WebGozar.com Newsletter code --> <form action="http://www.webgozar.com/nletter/a.aspx" target=_blank onsubmit="return sp(this);" name=wfrm method=post><p align=center dir=rtl><input class=txts type=text name="wgname"><br><input class=txts type=text name="wgemail"><br><input type=hidden value="49187" name="code"><input type="radio" id=c1 value="1" checked="true" name="R1" checked=true><font class=txtb><label for="c1">عضويت</label><input type="radio" id=c2 value="0" name="R1"><label for="c2">لغو عضويت</label><br><input type=submit class=txts value="ارسال به خبرنامه"></font><font class=txta><br><a href="http://www.webgozar.com">Powered by WebGozar</a></font><script language="javascript" src="http://webgozar.com/scs/n2.js"></script><script language="vbscript" src="http://webgozar.com/scs/n1.vbs"></script></p></form> <!-- End WebGozar.com Newsletter code --> <MTEntries lastn="6"> <span style="font-size: 8pt"> <hr color="#ff0000"> </span> </MTEntries> درباره وبلاگ </p> <br> <div id=mt1> <div id=mt2> <div id=mt3> <div class="menu"> <div id=title> </div></div></div></div> <div id=mbody> </p> <BlogPhoto><div id=bphoto><img src="<-BlogPhotoLink->"></div></BlogPhoto> </p> <BlogProfile><div id=about><-BlogAbout-></div></BlogProfile> </div> <p dir="rtl" style="text-align: center"> <a href="http://www.<-BlogId->.blogfa.com">صفحه نخست</a></p> <p dir="rtl" style="text-align: center"> <a href="mailto:<-BlogEmail->">پست الكترونيك</a></p> <p dir="rtl" style="text-align: center"> <a href="<-BlogArchiveLink->">آرشيو وبلاگ</a></p> <center> <script language="JavaScript1.2"> var bookmarkurl="http://www.<-BlogId->.blogfa.com" var bookmarktitle="<-BlogTitle->" function addbookmark(){ if (document.all) window.external.AddFavorite(bookmarkurl,bookmarktitle) } </script> <p style="line-height: 150%; margin-top: 10"> <a onclick="this.style.behavior='url(#default#homepage)';this.setHomePage('http://www.<-BlogId->.blogfa.com');return false;" href="javascript:void(0)"><img src="http://temps.persiangig.com/etahadieh/home.gif" alt="Make Here For Your HomePage" border="0" height="17" width="17"></a> <a href="mailto:<-BlogEmail->"><img src="http://temps.persiangig.com/etahadieh/mail.gif" alt="Email To Admin" border="0" height="17" width="16"></a> <a href="javascript:addbookmark()"><img src="http://temps.persiangig.com/etahadieh/add.gif" alt="Add to Favorites" border="0" height="16" width="16"></a> </div> <br> </p> <br> </p> <br> <span lang="fa">نويسندگان</span><br> <MTEntries lastn="6"> <span style="font-size: 8pt"> <hr color="#ff0000"> <p style="text-align: center; margin-top:0; margin-bottom:0; line-height:1.2" dir="rtl"> <a href="mailto:<-BlogEmail->"><-BlogAuthor-></a><br> <BlogAuthorsBlock> <BlogAuthors> <a href="<-AuthorLink->"><-AuthorName-></a><br> </BlogAuthors> </BlogAuthorsBlock> </p> <br> </p> <br> <span lang="fa">جستوجو گر</span><br> <MTEntries lastn="6"> <span style="font-size: 8pt"> <hr color="#ff0000"> <p style="text-align: center; margin-top:0; margin-bottom:0; line-height:1.2" dir="rtl"> <!-- Search--> <SCRIPT language=JavaScript> var NS4 = (document.layers); var IE4 = (document.all); var win = window; var n = 0; function findInPage(str) { var txt, i, found; if (str == "") return false; if (NS4) { if (!win.find(str)) while(win.find(str, false, true)) n++; else n++; if (n == 0) alert("Not found."); } if (IE4) { txt = win.document.body.createTextRange(); for (i = 0; i <= n && (found = txt.findText(str)) != false; i++) { txt.moveStart("character", 1); txt.moveEnd("textedit"); } if (found) { txt.moveStart("character", -1); txt.findText(str); txt.select(); txt.scrollIntoView(); n++; } else { if (n > 0) { n = 0; findInPage(str); } else alert("چنين کلمه اي در اين صفحه يافت نشد "); } } return false; } </SCRIPT> </p><br> <FORM name=search onsubmit="return findInPage(this.string.value);" dir="ltr"> <p dir="ltr" style="text-align: center"> <FONT size=3> <INPUT class="searchbtn" onchange="n = 0;" size=17 name=string dir="rtl"></FONT><BR> <INPUT class="searchbtn" type=submit value=" جستجو "? style="font-size: 11; font-family: Tahoma; color: #144802" > <font family=Times New Roman; size="2pt;"> </p> </FORM></font> <!-- /Search--> </p> </div> </p> <br> <span lang="fa">موضوعات</span><br> <MTEntries lastn="6"> <span style="font-size: 8pt"> <hr color="#ff0000"> <p dir="rtl" style="text-align: center"> <div class="menu"> <BlogCategoriesBlock> <BlogCategories> <a href="<-CategoryLink->"><-CategoryName-></a><br> </BlogCategories> </BlogCategoriesBlock> </p> </div> </p> <br> <span lang="fa">لينك دوستان</span><br> <MTEntries lastn="6"> <span style="font-size: 8pt"> <hr color="#ff0000"> <div id=mbody> <marquee scrollamount=1 scrolldelay=1 onmouseover='this.stop()' onmouseout='this.start()' direction=up width=135 height=84 ><center><BlogLinks><a target="_blank" href="<-LinkUrl->"><-LinkTitle-></a><br></BlogLinks><a target="_blank" href="http://kiyansoft2.blogfa.com">..:: Learn Internet ::..</a><br></BlogLinks><a target="_blank" href="http://kiyansoft1.blogfa.com">..:: Download ::..</a></center></marquee> </p> <br> <span lang="fa"> لينك دوستان روزانه</span><br> <MTEntries lastn="6"> <span style="font-size: 8pt"> <hr color="#ff0000"> <font color="#575757"> <span lang="en-us"> <BlogLinkDumpBlock> <MARQUEE onmouseover=stop(); onmouseout=start(); scrollAmount=1 scrollDelay=70 direction=up width="99%" height=160 style="text-decoration: none; text-align: center"><a target="_blank" href="http://hack4all.blogfa.com">..:: HACK FOR ALL ::..</a><br><a target="_blank" href="http://kiyansoft3.blogfa.com">..:: Template BLOGFA ::..</a><br><BlogLinkDump><a target="_blank" href="<-LinkUrl->" title="<-LinkDescription->"><-LinkTitle-></a><br></BlogLinkDump></MARQUEE></BlogLinkDumpBlock></span></font> </p> <br> </p> <br> <div id=mt1> <div id=mt2> <div id=mt3> <div id=title>آمار وبلاگ <MTEntries lastn="6"> <span style="font-size: 8pt"> <hr color="#ff0000"> <div id=mbody> <!-- Start FastWebCounter--> <p align="center"> <br> <a href="<-BlogUrl->"> آمار بازديدکنندگان : <script src="http://fastwebcounter.com/secure.php?s=<-BlogUrl->"></script></a> <!-- End FastWebCounter--> <br> <!-- Start FastOnlineUsers--> <a href="<-BlogUrl->"> کاربران آنلاين : <script src=http://fastonlineusers.com/online.php?d=<-BlogUrl->></script></a> <!-- End FastOnlineUsers--> <p style="text-align: center;margin-top: 7px;margin-bottom: 0px"><a href="<-BlogXmlLink->"><img src="http://rezagraph.persiangig.com/templates/counter-strick/rss.gif" width="36" height="14"></a></div> <div id=mb1> <div id=mb2> <div id=mb3> </p> <br> </p> <br> <div id=mt1> <div id=mt2> <div id=mt3> <div id=title>امكانات ديگر وبلاگ من <MTEntries lastn="6"> <span style="font-size: 8pt"> <hr color="#ff0000"> <div align="center"><br> <-BlogCustomHtml-> </div> </p> <br> </p> <br> <p><font style="FONT-SIZE: 9pt" face="Tahoma" color="#ffffff">طراح <b style="color:black;background-color:#99ff99">قالب</b><br> </font><font color="#ffccff"><b><font face="arial" color="#8d8d8d"> <a href="http://kiyansoft3.blogfa.com"><font face="Tahoma">kiyansoft</font></a></font></b></font><font face="Tahoma" color="#8d8d8d" size="-2"><b></p> <br><!-- Begin WebGozar.com Poll code --> <script language="javascript" src="http://webgozar.com/c.aspx?Code=75461&t=poll"></script> <!-- End WebGozar.com Poll code --> </b></font><font style="FONT-SIZE: 9pt" face="Tahoma" color="#ffffff"> پشتيباني</font><font color="#ffffff" size="2"><font style="FONT-SIZE: 9pt" face="Tahoma" color="#ffffff"> </font><font face="Tahoma" color="#8d8d8d" size="-2"><br> </font></font><font color="#ffccff"><b><font face="Tahoma"> <a href="http://www.blogfa.com">BLOGFA</a></font></b></font></span></div> </td> </tr> </table> </div> </p> <br> </body> <head> <style>body{cursor: url('http://shervin-alireza.persiangig.com/other/barnameh/rose.cur')} <head> </body> </html> </body> </html> </body> </html>

.....من همونم که همیشه...

          ...غم وغصم بی شماره...

امشب خدا تو آسمون يه مهموني بزرگ ترتيب داده اما هنوز جشن شروع نشده چون يكي از فرشته ها اوون پايين داره نوشته هاي من رو مي خونه

من تموم قصه هام قصه ی توست

اگه غمگینه اون از غصه توست

یه دفه مثل یه آهو توی صحره ها رمیدی بس که چشم تو قشنگ بود گله ی گرگ و ندیدی

دل نبود توی دلم تو رو گرگا نبینن اونا با دندون تیز به کمینت نشینن

الهی من فدای تو چی کار کنم برای تو اگه تو این بیابونا خاری بره به پای تو

یه دفه مثل پرنده قفس عشقو شکستی پر زدی رو آسمونا رفتی اون دورا نشستی

دل نبود توی دلم گم نشی تو کوچه باغا

غروبا که تاریکه نریزن سرت کلاغا

پرت نشه فکر و خیالت

من همه قصه هام قصه توست

اگه  غمگینه همش از غصه توست

یه دفه مثل یه گل رفتی تو دست خزون

سیل بارونو تگرگ میومد از آسمون

بردمت تو گلخونه که یه دفه خیس نشی یخ کنه بال و پرت

نشکنی یه وقت

من تموم قصه هام قصه توست

یه دفه مثل یه شمع داشتی خاموش میشدی اگه پروانه نبود تو فراموش میشدی

اره پروانه شدم که پرام سوخته شه که آتیش عشق تو به دلم دوخته شه

که بسوزه پر و بالم که راحت شه خیالم

دارم از تو مینویسم تو که غم داره نگات

اگه دوست داشتی بگو بازم میگم برات انقده میگم که خسته شم